De stervende, maar ook levende Borg

7 april 2018

We hebben in de afgelopen dagen weer stil mogen staan bij het lijden en sterven, maar ook bij de opstanding van de Heere Jezus. Opnieuw heeft de Heere ons vanuit Zijn Woord voorgehouden dat er maar Eén weg is tot het leven. Het is de Heere Jezus Zelf die zegt: “Ik ben de Weg, en de Waar-heid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij”. Hij heeft als Borg en Middelaar aan het kruishout uitgeroepen: “Het is volbracht”. Hij heeft de schuld van Zijn kerk op Zich genomen en hun schuld betaald. Hij heeft voor Zijn kerk de vrede aangebracht die wij in het Paradijs door eigen schuld zijn kwijt geraakt.

Bij de zondeval zijn wij van een vriend een vijand geworden. Is dat ons al tot smart geworden? Als vijand kunnen wij God niet ontmoeten. Wij hebben als ouders, kinderen en personeel een betalende Borg nodig! Het komt er voor ons persoonlijk op aan dat, wat in het formulier van het Heilig Avondmaal staat, voor ons werkelijkheid wordt of is: Ik voor u, daar gij anders den eeuwige dood hadt moeten sterven.

We hebben ook mogen stilstaan bij Zijn opstanding. Hij heeft de dood overwonnen! Hij heeft, na Zijn opstanding, Zijn kerk opgezocht. Zij hebben mogen zien in Zijn doorboorde Middelaars handen. Zij hebben uit Zijn mond mogen horen: “Vrede zij ulieden”. Die vrede is er voor een Petrus die Hem verloochende, voor een Thomas die vast zat in zijn ongeloof. Hebben wij al uit Zijn mond mogen horen: Vrede zij ulieden?

Psalm 72 : 2
De bergen zullen vrede dragen, de heuvels heilig recht;
Hij zal hun vrolijk op doen dagen, het heil, hun toegezegd.
't Ellendig volk wordt dan uit lijden door Zijnen arm gerukt;
Hij zal nooddruftigen bevrijden; verbrijz'len, wie verdrukt.’

B. Paanstra



Terug naar het nieuwsoverzicht